|
Kediler yüzyıllar boyunca fare türünün üremesini kontrol altında tutmak için insanlar tarafından beslendi. 20 yüzyılın ikinci yarısından sonra birçok ülkede köpeklerin tahtına oturarak en popüler evcil hayvan haline geldi. Kedi nüfusunun artmasında en önemli etkenlerden biri kedinin kendi halinde özel bir kişiliğe sahip olmasıdır. Tabi kedinin güzelliği ve kibar hareketleri de onun seçiminde büyük rol oynar .Kediler çoğunlukla sıcakkanlı ve uysal hayvanlardır; sosyal uyumları çok gelişkindir. Ev sahipleri onlar için günlük rutinlerini değiştirmek zorunda kalmazlar, adeta evin bir bireyi gibi aile içinde yaşamayı severler . Evcil hayvan olarak kedi seçmek, ekonomik olarak çok fazla bir külfet getirmez. Günümüz şartlarında fare savaşları bitmese de yok denecek kadar azalmıştır tabi kediler de güzellikleri ve iyi birer dost olmaları yüzünden hala evlerdedirler. Apartmanlarda yaşayan insanlar hem boyutları hem de çevreye zarar vermemeleri yüzünden kedileri seçerler. Evde yaşamanın kurallarını diğer evcil hayvanlardan daha çabuk öğrenirler ve uygularlar. Ortalama 14 yıl yaşayabilirler. Şirin, sevimli ve meraklıdırlar.
|
Kedi (Felis silvestris catus), kedigiller (Felidae) familyasından evlerde beslenebilen, küçük, memeli, avcı ve etçil hayvanlar. Zaman zaman bitkisel gıda tüketebilirler. Evcil kedi, yabanıl kedigil türlerine özgü fizyolojik özelliklerin pek çoğuna sahiptir. Ortalama ağırlığı 2.7 - 4.5 kg arasında değişmekle birlikte, soyu karışık olanlar arasında 12.5 kg. ulaşanlar ender değildir. Ortalama vücut uzunluğu erkeklerde 70, dişilerde 50 cm'dir. Evcil kedi soylarının büyük bölümü kısa tüylü, Ankara ve İran kedileri ise uzun tüylüdür; ayrıca, bir İngiliz soyu olan rex kedisi'nin tüyleri ise kıvırcıktır. Kediler genellikle siyah, sarı, boz ve beyaz renkli ya da bu renklerden birkaçıyla alacalıdır. Tekir denilen siyah çizgi ve benekler ile bezenmiş kedilere oldukça sık rastlanır. Üç renk ile alacalanmış kedilerin pek azı erkek olup, bu erkeklerin ise hemen hemen tümü kısırdır, Ankara kedisi gibi mavi gözlü, uzun beyaz tüylü kedilerin çoğu ise sağırdır. Kedinin üst çenesinde 16, alt çenesinde 14 diş bulunur. Toplam sayısı 24 olan sütdişleri, yaklaşık beşinci ayda yerini kalıcı dişlere bırakır. Öbür kediler gibi ağızları yalnız dikey yönde hareket ederek besinleri tutmaya, kesmeye ve parçalamaya, fırçaya benzeyen dilleri sıvıları içebilmeye ve fırçalanarak temizlenmeye yarar. Kedilerin özelleşmiş yapılarından biri de, keskin ve sivri tırnaklarla donanmış güçlü pençeleridir. Pençelerinde, tırnakları içeriye çeken bir mekanizma bulunur. Parmak ucunda tırnağı taşıyan kemik, eklemlendiği kemiğin ucunda dönerek tırnağın içeri çekilmesini ya da dışarı çıkarılmasını sağlar. Tırnakları kılıfından çıkarma hareketi, aynı zamanda iki misli genişlettiği pençeyi etkin bir silaha dönüştürür. Öbür familya üyelerinde olduğu gibi, gözlerinin ağ tabakasında ışığa karşı büyük bir duyarlılık sağlayan guanin katmanı vardır. Kedi gözünün geceleri güçlü ışık karşısında parlamasına bu madde yol açar. İrice olan gözlerindeki iris, ışığın yoğunluğuna göre genişler ya da ince bir dikine çizgi halini alıncaya kadar daralır. Kediler renkleri belirgin olarak ayırt edemezler. |
